OCHIN..ZA's profile¤-~*'¨¯¨'*~-.¸!!^}Let's ...PhotosBlogListsMore

Music lists index

Lists
New Music List

Custom list


<@@>KANOON<@@> ขนุนเป็นน้องสาวที่น่ารักคนหนึ่งเลย แม้เพิ่งได้รู้จักกันไม่นาน รู้สึกดีใจที่ได้มีน้องเพิ่มหนึ่งคน และก้อดีใจที่ได้รุ้จักกันนะจ๊ะ รักน้องสาวคนนี้มากๆนะจิงๆ..จากใจเลย

(^_^)moo(^_^) สาวสวยรองนางสาวไทยปี 2547ไม่รู้ว่าเธอได้รองมาได้ยังงัยออกจะเปิ่นซะ หมูเป็นคนน่ารักอีกคนหนึ่งเรารู้จักกะหมูตั้งแต่ม.1เลยตอนนั้นยังออกห้าวๆไฉนเลยเมื่อเวลาผ่านไปได้ประกวดนางสาวไทยซะนี่แต่ก้อดีใจกะหมุด้วยนะที่ได้รางวัลติดมือมาด้วยแล้วก้อดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกัน

(^_^)สุพัทน์(^_^) หน้าสุจะคล้ายๆกะหลุยส์ สก๊อตเลยแต่เธอไม่ชอบให้ใครบอกว่าเหมือน รู้จักกะสุเมื่อตอนม.2ถ้าเราอยู่ใกล้สุเมื่อไหร่เราจะดูเหมือนคนแคระเลยเพราะสุสูงมากๆๆๆๆๆ ดีใจนะที่ได้เป็นเพื่อนกันรักนะจิงๆ..จากใจเลย

(^_^)น้ำ(^_^) น้ำเป็นคนชุมพรแต่เข้ามาเรียนที่กทม รู้จักกะน้ำก้อตอนมอ.4 น้ำเก่งอิงมากๆและตอนเรียนก้อแอบปลื้มอาจารย์สอนอิงด้วย ดีใจนะที่เราได้รู้จักและเป้นเพื่อนกันรักนะจิงๆ..จากใจเลย

(^_^)J N E.(^_^) เจนเป็นเพื่อนที่แสนดีของชาวสตรีวิทยา เธอเป็นเหมือนเลขาของห้อง14 หากมีงานของเพื่อนๆคนไหนหรือเพื่อนๆอยากจะนัดกันไปไหน จะต้องบอกผ่านเธอคนนี้ เพราะอย่างงี้เธอถึงเป้นเพื่อนที่แสนดีจิงๆ..จากใจเลย

(^_^)panlant(^_^) แป้นเป็นเพื่อนที่น่ารักจิงๆสำหรับเรา เวลาเราไปไหนด้วยจะเหมือนมีแม่อยู่ใกล้ๆเลย คอยเป็นห่วงและดูแลเราอย่างดีตลอด..ขอบคุณนะจิงๆ..จากใจเลย

(^_^)peachie(^_^) พีชคนนี้บ้าแบล็คสตรีทบอยมาก เราได้รู้จักกันตอนมอ1จากนั้นก้อหายไปมาเจอกันอีกทีก้อตอนมอ4ได้เรียนห้องเดียวกันอีกก้อดีใจนะแล้วก้อได้คบกันมาจนถึงปัจจุบัน พีชเป็นคนน่ารัก ตุ้ยนุ้ยแถมเก่งอิงอีก ขอให้น่ารักอย่างนี้ตลอดไปนะจ๊ะรักพีชนะจิงๆ..จากใจเลย

!!^}จุ๋มจิ๋ม{^!! จุ๋มเป็นเพื่อนคนแรกที่เราได้รู้จักในสาขาตลาดเลย ไม่รู้ทามมัยเราต้องเข้าไปทักเป็นคนแรกเลย อาจเพราะดวงชะตาฟ้าลิขิตให้เป็นเพื่อนกันมั้ง จุ๋มช่วยเรามาเยอะแยะเลยทั้งเรื่องเรียน ของกิน...โอ้ยสารพัดยังงัยก้อขอบใจนะจิงๆจากใจเลย

!!^}yee{^!! เพื่อนคนนี้มีแต่คนบอกหน้าเหมือนเรา(ไม่เห็นเหมือนเลย) ยี้เป็นคนที่สปอร์ตมากสำหรับเพื่อนๆ เรื่องไอทีก้อเก่ง แล้วก้อยังเป็นเหมือนตู้เอทีเอ็มของเพื่อนๆด้วย ใครไม่มีเงินมาเอากะยี้ได้ ยี้นี่ก้อช่วยเหลือเรามาหลายเรื่องมากๆขอบจัยนะจิงๆ..จากใจเลย

!!^}eilvy..แพท(แพศยา){^!! อิ้วนี่มี2ชื่อนะ อีกชื่อคือแพท(แพศยา) ขอเตือนสำหรับผู้ชายเลย ห้ามเข้าใกล้สาวคนนี้นะไม่งั้นอิ้วจะจีบให้หมดเลย555 อิ้วก้อเป้นเพื่อนที่น่ารักคนหนึ่งนะ(น่ารักตรงไหนหว่า) เวลาเราไม่มีเพื่อนนอนก้อมานอนกะเราช่วยเรื่องเรียนเราตลอดเลยขอบใจนะจิงๆ..จากใจเลย

!!^}Jahเอ๋อ{^!! เพื่อนคนนี้แม้จะไม่เต็ม(บาท)แต่ก้อเรียนเก่งที่ซู้ดเลยนะ จ๋าเป็นเพื่อนที่ไปไหนไปกัน เฮฮาได้ตลอด ชอบทำอะไรตลกๆ ทำให้เราไม่เครียดด้วย แล้วนี่ก้อเป็นหนึ่งในสามทหารเสือด้วยนะอยากบอกว่ารักแกนะจิงๆ..จากใจเลย

!!^}NOEI{!! เนย..เป็นเพื่อนที่น่ารักสำหรับเราคนหนึ่งเลยนะ เป็นคนเรียนเก่งกินเก่งและก้อออดิชั่นเก่งมั๊กกมากก และก้อช่วยแปลอิงให้เราบ่อยๆขอบคุณมากๆนะจิงๆ..จากใจเลย

¤-~'¨¯¨'~-.¸!!^}Let's go ochin's space{^,.-~'¨¯¨'-¤

แม้ไกลห่างแต่ก้อไม่เคยเหินห่างต่างก้อรู้..รู้กันในใจ ว่าลึกลงไปที่สุดข้างในหัวใจเราอยู่ใกล้กันก้อเหมือนทุกวันที่ผ่านมา((o_o))love u

Blog

November 14

เมื่อวันที่ 11 พย.50 ที่ผ่านมาได้เกิดการรวมตัวที่สุดแสนจะประทับใจขึ้น นั่นคืองาน MEETING JMC PARTY#1 ตอน PINK ARMY @ RAMAYANA บรรยากาศเป็นไปอย่างอบอุ่นมากๆเลย เราเพิ่งไปพบเจอกะชาวJMC ครั้งแรกนะแต่ ทุกคนก้อให้การต้อนรับที่ดีมาก งานเริ่มตอน 11.30 น.แต่เราไปถึงตอน 11.00 เพราะต้องไปลงทะเบียนหน้างานก่อน จากนั้นก้อเข้าไปหาโต๊ะนั่ง ซึ่งโต๊ะที่เข้าไปนั่งก้อมีพี่เสือดาวกะน้องเต้นั่งอยู่ก่อน ทำให้ได้เพื่อนใหม่เพิ่มอีก จากนั้นสาวบรีสก้อชวนไปหาของกิน บรีสตักมากินเยอะมากเลย แล้วก้อรีบกิน กินอยู่คนเดียวเรากินแทบไม่ทันเลย(ขอบอกอาหารที่นั่นน่ากินสุดๆ) ขณะกินก้อจะมีการเปิด วีทีอาร์ของน้องแจ๊คให้ดู แล้วก้อมีเกมส์ให้เล่น ซึ่งเกมส์แรกเป็นเกมส์ให้บอกชื่อสุภาษิตที่มีชื่อสัตว์อยู่ในนั้น แล้วเปลี่ยนชื่อสัตว์เป็นชื่อหมี มีคนออกไปเล่น 3 คนเล่นได้แป๊ปเดียวเกมส์ก้อจบลงเพราะได้ผู้ชนะแล้ว จากนั้นก้อให้โหวตป๊อปปูล่าของงาน แล้วก้อเปิดวีทีอาร์ให้ดูต่อเรื่อยๆ จนเข้าช่วงบ่ายโมง เกือบๆครึ่งจึงเริ่มเกมส์2ขึ้น คือเกมส์แฟนพันธ์แท้น้องแจ๊คต่อ โดยจะมีภาพขึ้นมาให้ดู แล้วก้อทายว่าภาพนี้ อยู่ในสัปดาห์ไหน เพลงไร ขณะที่ทุกคนกำลังขะมักเขม้นตอบคำถามอยู่นั้น ก้อเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น นั่นก้อคือ แท่น แทน แท้น น้องแจ๊คโผล่มาเซอร์ไพร์ชาว JMC ค่ะ ดีใจมากๆ ตื่นเต้นอย่างที่สุดเลยได้เห็นน้องตัวจริงครั้งแรก น่ารักมากเลย พอน้องแจ๊คเดินเข้างานมานี่เกมส์ที่เล่นๆกันอยู่ก้อไม่ค่อยจะมีใครสนใจจาเล่นต่อเลย แต่ทางทีมงานก้อใจดีมากๆให้แจ๊คเดินถ่ายรูปกับทุกโต๊ะเลยถ่ายเสร็จก้อมานั่งดูวีทีอาร์น้องดูจนร้องไห้เลย ไอ้เรารึก้อพลอยเกือบน้ำตาจะไหลตามไปด้วย ซึ้งจิงๆจากนั้นก้อประกาศผลป๊อปปูล่า โหวต แล้วก้อมีการจับฉลากแจกรางวัล แล้วก้อเปิดวีทีอาร์อีกตัวให้ดูก้อเป็นอันเสร็จสิ้นงานมีทติ้งครั้งนี้ แต่เดี๋ยวยังไม่จบ..ทางทีมงานให้เราไปรวมตัวถ่ายภาพหมู่กัน แล้วก้อมีการบอกข่าวดีอีกก้อคือ ให้ทุกคนสามารถถ่ายรูปคู่กะน้องได้คนละครั้งพร้อมๆกะได้ลายเซ็นต์น้องด้วย หุหุดีใจสุดๆ มางานมีทติ้งครั้งนี้ถือว่าคุ้มจิงๆได้ทั้งเพื่อนใหม่ ได้ทั้งความประทับใจกลับบ้าน

สุดท้ายอยากจะบอกว่า

ขอบคุณทางทีมผู้จัดที่ทำให้เกิดงานในครั้งนี้นะค่ะ

ขอบคุณชาว JMC ทุกคนที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี ทำให้บ้าน JMC หลังนี้มีแต่ความรักและความอบอุ่น

ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่น้องแจ๊คที่ให้ความเป็นกันเองแก่พวกเราชาว JMC

และขอบคุณน้องแจ๊คที่ได้มาร่วมงานและสร้างความประทับใจให้แก่พวกเราทุกคน ขอบคุณจิงๆค่ะ

รักใคร รักแจ๊ค เชียร์ใคร เชียร์แจ๊ค ไม่เสียใจที่รักแจ๊ค

5:15 PM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it

October 30

เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ที่ผ่านไป ได้ไปเที่ยวกะเพื่อนที่สตรีวิทยา ไปดูมินิคอนเสิร์ตเอเอฟของนัท ต้อล ตี๋ มิวสิค ตอนแรกที่ตั้งใจจะไปดูนั้นเพราะมีแจ๊คแต่ทีนี้แจ๊คไม่ว่างก้อเลยมีการเปลี่ยนกระทันหันเป็นมิวสิค แต่ก้อไม่เป็นไรเพราะก้อเป็นแฟนคลับมิวด้วย ก่อนวันไปหนึ่งวันพีชโทรมานัดเจอตอน9.00 น.ที่แมคฯสตรีวิท แต่พอเก้าโมงกว่าๆโทรไปหากุ้ง ถามว่าออกมาจากบ้านยัง กุ้งบอกนัดกัน 10.00น.นะ เราก้อเลยต้องกลับไปรอกุ้งที่บ้านต่อ พอใกล้ 10.00 น.กุ้งก้อมาแล้วก้อไปเจอพีชกะบอสที่แมคฯ (แต่ขอเม้าส์ก่อนว่าโทรไป9.00น.พีชยังไม่ตื่นเลยดีนะที่โทรไป555) พอพีชกะบอสมาถึงปุ๊บก้อรีบบึ่งรถไปรับบัตรที่หน้างานเลย จากนั้นก้อมาเจอแป้นที่หน้าเอสพลานาส แล้วก้อไปกินข้าวกัน พอใกล้ๆบ่ายก้อไปเข้าคิวเข้างานพอเข้าไปปุ๊บก้อมีของกินมากมายเลย กินกันได้ซักหน่อยก้อพอดีพิธีกรประกาศเข้างาน ซึ่งพิธีกรที่มาทำหน้าที่นี้ก้อคือ พี่เอ๊าะ กีรติกะเชียร์ ทิฆัมพร พอประกาสเสร็จก้อเริ่มงานโดย เปิดตัวงานคอนเสิร์ตในเพลง TIME MACHINE มี 3หนุ่ม ต้อลตี๋ มิว (ขอบอกมิวน่ารักมากๆเลย) แล้วก้อมาต่อด้วยพี่นัท ตอนแรกๆก้อนั่งดูนะ แต่แฟนคลับนัท-ต้อลนี่ยืนบังกันหมดเลย เราก้อเลยยืนมันบนโต๊ะนั่งเลย งานนี้สนุกมากๆโดยเฉพาะคู่ตี๋-มิวนี่ ร้องกันแบบมันส์โคตรรรรรรรรร แต่คู่นัท-ต้อลก้อมีการแอบทำซึ้งกันด้วยในเพลง ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ คนนี้กรี๊ดกัน นี่บายันทรีแทบแตกเพราะมีการกอดไหล่กันด้วย แต่งานนั้นคนที่เรียกเสียงกรี๊ดได้มากที่สุดเราว่าน่าจะเป็นมิวสิคนะ(แอบเข้าข้างนิดนึง)เพราะมีแต่คนเรียกแต่ มิวสิค มิวสิค ทั้งนั้น เพลงสุดท้ายที่ ทั้ง 4 คนร้องร่วมกันคือเพลงนักล่าฝัน พอจบเพลงนี้ปุ๊บก้อแยกย้ายกันกลับ แต่แฟนคลับบางคนนี่ยังอยู่กันเลย ส่วนใหญ่จะเป็นคลับนัท-ต้อล พอเสร็จจากงานคอนฯปุ๊บก้อไปต่อกันที่ ข้าวสาร ไปนั่งในร้านแบล็คแคนยอน ซึ่งบรรยากาศดีมากเหมาะแก่การอ่านหนังสือ ซึ่งกุ้งก้อเอาหนังสือไปอ่านและก้อเอาไปเผื่อเราด้วย (ขอบคุนมากๆ)พอซัก 6โมงกว่าๆก้อกลับกันและแต่พีชกะบอสนี่ยังไปต่อกันอีกนะ แต่เรากะกุ้งขอบายเพราะมีสอบที่รามอีกตอนบ่าย ซึ่งยังไม่ได้อ่านหนังสือกันเลย และคาดว่าคราวนี้คงตกอีก ฮิฮิ แต่ถือว่าไม่เป็นไรได้ไปเจอมิวสิคแค่นี้ก้อดีใจแล้ว รักใคร รักแจ๊ค รักใคร รักมิวสิค รักใคร รักเอี่ยว หุหุ

5:37 PM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

August 17

เพื่อน KU.63 ความรู้สึกที่อยากบอก..


	เฮ้อ!จบซะทีกะชีวิตการเป็นนิสิต ถึงแม้ชีวิตการเป็นนิสิตจะจบแต่การดำเนินชีวิตของเรายังคงดำเนินต่อไป..ช่ายมั้ย คิดแล้วก้อกลุ้มจิงๆที่จะต้องทำอะไรให้โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น มีความรับผิดชอบมากขึ้นแต่ถึงจะเหนื่อยยังงัยเราก้อต้องสู้ๆ (เกริ่นมาพอแล้วเข้าเรื่องดีกว่า) คือว่า เมื่อวันที่25 ก.ค.50เป็นวันที่นิสิต ม.เกษตรฯ ศรีราชา ได้เข้ารับพระราชทานปริญญา ซึ่งบรรยากาศในวันนั้นก้อเต็มไปด้วยความปลื้มปิติ(มานะ มานี ชูใจ)ยินดีของทุกครอบครัว แต่ความรู้สึกของเราในวันนั้นมันมีมากมายหลากหลาย ทั้งดีใจ Oo๐ที่ได้รับปริญญา๐oOภาคภูมิใจที่สามารถเรียนผ่านพ้นมาถึงวันนี้ได้ทำให้พ่อแม่เป็นปลื้ม๐oOและก้อเศร้าจัยที่จะต้องอำลาจากเพื่อนๆอันเป็นที่รักทั้งหลาย๐oO คิดแล้วก้ออยากร้องไห้ ฮือออ แต่ยังงัยก้อขอแสดงความยินดีกะเพื่อนๆษ์.63 ทุกคนที่ได้รับปริญญาใจ เฮ้ย!ปริญญาบัตรกันด้วยนะ สุดท้ายนี้ก้ออยากจะขอขอบคุณผู้มีพระคุณดังต่อไปนี้ Oo๐ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านที่ได้สั่งสอนและให้ความรู้มาโดยตลอด๐oO Oo๐ขอบคุณมหาลัยที่ให้เข้าเรียนและพักพิงอาศัย๐oO Oo๐ขอบคุณยี้..ที่อยู่เคียงข้างและช่วยเหลือตลอด จุ๋ม..ที่เป็นเพื่อนเราที่นี่คนแรก แต๋ง..ที่คอยห่วงใยตลอด จ๋า..ที่ทำให้เรามีความสุข หญิง..ที่ไม่เคยทิ้งกัน เนย..ที่ช่วยแปลอิงให้ อิ้ว.. ที่ไปไหนมาไหนด้วยกัน ผึ้ง..ที่คอยเข้ามาปลุกในห้องทุกเช้า ก้อย..ที่อยู่เป็นเพื่อนจนโต้รุ่ง ฟา..ที่ช่วยขนของกิน โฟร์..ที่คอยให้กำลังใจ บอยแบรนด์..ที่ทำให้เราเริ่มกล้าที่จะเข้าใกล้ผู้ชายมากขึ้น55 แพรว..ที่ช่วยในหลายๆเรื่องสุดท้ายอยากขอบคุณปู้ที่ไม่รังเกียจที่จะเป็นเพื่อนกะเรา Oo๐ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนสำหรับมิตรภาพ&สิ่งดีๆที่มอบให้กันตลอด 4 ปี ๐oO Oo๐ขอบคุณพรหมลิขิตที่ทำให้ฉันได้เจอกะเธอ(เราจะไม่มีวันลืมเธอเลยจิงๆนะ)๐oO และท้ายสุดอยากบอกเพื่อนทุกคนว่า LOV U JOOB2 ทั้งอิ้วจ๋าฟาก้อยยี้จุ๋มผึ้ง(ไจโกะ)เนยหยิงแต๋งโฟร์หมูท้อปก้องแจ๊คป๊อทองเอกเอิร์นโอเล่ปอมกรพี่ใหญ่นิจอมแจ้แป้งช,ญปูโบว์บลูดาวหมิงใกล้ก้อยผึ้งยุ้ยปุ้ยตาลฝ้ายใหม่สมัยแพรวออมป้าเพชรมะปรางเพ็ญอ๊อฟ* แตงขวัญ2 คนโสมอุ้มฯ และเพื่อนมาร์เกตรุ่น8 รวมไปถึงปู้<FN>ด้วยนะ !!^}เราจะไม่มีวันลืมพวกเธอเลย{^!!* ทุกเรื่องราวที่ผ่านมา ในวันเวลาของความเป็นเพื่อน คือความอบอุ่นที่ยากจะลืมเลือน คือความงดงามที่จะติดเตือนตลอดไป "เพื่อน" คำคำนี้มีความหมาย แม้จะผ่านวันเวลานานเท่าใด ก็ไม่อาจลบเลือน ความรู้สึกดี-ดี เหล่านี้ไปได้เลย =Friends Forever=

11:40 AM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it

March 21

การทำงานจิงๆครั้งแรก


	เพิ่งกลับมาจากทำงานเฮ้อ!เหนื่อยมากๆก้อเลยมานั่งเล่นเนตแล้วก้ออัพสเปซครายเครียด เพิ่งรู้ได้เดี๋ยวนี้เองว่าการทำงานนั้นมันเหนื่อยมากๆเหนื่อยกว่าไปนั่งเรียนเพียงวันละ 3 ชม.เวลาพักผ่อนก้อน้อย แต่ก้อรู้สึกดีใจที่ได้ทำงานเหมือนกันเพราะจะได้เอาเงินมาช่วยแบ่งเบาพ่อแม่ได้ การทำงานวันแรกก้อดีหน่อย พี่ๆที่ทำงานก้อคอยช่วยเหลือตลอดเลย แต่มายากตรงที่เราเพิ่งไปวันแรกแต่ให้งานเรามาศึกษายากมากกให้ไปนั่งฟังเกี่ยวกับการสั่งซื้อ ก๊าซ NGV จากต่างประเทศ แต่ฟังๆไปก้อไม่ได้รู้อะไรมากเพราะมันงง เกี่ยวกับตัวเลขทั้งนั้นเลยแล้วเราก้อนั่งหลับด้วยไม่รู้มีใครเห็นป่าว กว่าจะประชุมเสร็จก้อ 6โมงเย็นแล้ว(เข้าไปฟังตอน 2โมงเย็น) แต่ดีที่ตอนกลับบ้านรถไม่ติด กลับมาปุ๊ปก้อหลับเลย มาวันนี้ก้อทำเป้นวันที่ 2แล้ว ดีขึ้นกว่าเมื่อวานเพราะเริ่มจะมีงานเข้ามาแล้วก้อเป็นงานง่ายๆ ยังไม่มีอะไรมาก แต่ไปทำมันก้อเหงาๆเพราะมีแต่ผู้ใหญ่ทั้งนั้นไม่มีรุ่นเดียวกันเลย เราเข้าไปก้อยังไม่กล้าคุยซักเท่าไหร่ ยังดีที่พี่เขาชวนคุย ที่สำคัญนี่ก้อมีพี่ๆที่เป็นผู้ชายด้วยซึ่งเราก้อต้องศึกษางานจากพี่เขาซึ่งแรกๆเราก้อยังกลัวๆเกร็งๆอยู่และก้อไม่กล้าที่จะเข้าใกล้เท่าไหร่(555) แต่ก้อดีทำให้เราได้ฝึกการเข้าใกล้ผู้ชายไปด้วย การทำงานวันที่ 2ก้อผ่านพ้นไปได้ด้วยดีอีกเช่นเคย แต่วันนี้ไม่ได้ทำโอที เลยมีเวลากลับมาอ่านหนังสือสอบที่รามคำแหง แต่อ่านไม่กี่หน้าก้อหลับ เฮ้อ! เกิดมาเป็นโอชินนี่ต้องลำบากจิงๆเหมือนในหนังเปี๊ยบเลย โอชิน..ผู้หญิงสู้ชีวิต 555 ...จบ แล้วก้ออยากจะบอกว่าคิดถึงเพื่อนKU.63 มากๆนะ !!^}เรียนจบแล้วอย่าลืมกันนะ{^!!

8:44 PM | Add a comment | Read comments (5) | Permalink | Blog it

February 12

สุขสันต์วันเกิดนะ

ก็รู้ว่ามันเป็นวันสำคัญของเธอนะ และฉันก็ไม่อยากจะมารบกวนเท่าไหร่
ที่ฉันนั้นพอจะมีก็เพียงแค่ดอกไม้ กับข้อความที่ส่งให้เธอ....
เธออาจจะรับมันไว้หรือเธอจะโยนทิ้งไป แต่ว่าไม่เป็นไร แค่อยากให้เธอได้รู้...

สุขสันต์วันเกิด Happy Birthday... แม้ฉันจะไม่ได้เจอ แต่อยากส่งผ่านเพลงนี้ไป
สุขสันต์วันเกิด Happy Birthday... ถึงฉันต้องอยู่คนเดียว แต่จะฉลองให้เธอได้ไหม...

ไม่รู้เธอกำลังมีความสุขกับใครนะ แต่ฉันก็ไม่อยากจะรับรู้อะไร
ก็ขอให้เธอจงมีความสุขต่อไปนะ ฉันจะขอคอยมองอยู่ แค่นี้ก็สุขใจ

เธออาจจะรับรู้ไว้ หรือเธอจะไม่ใส่ใจ แต่ว่าไม่เป็นไร แค่อยากให้เธอฟังไว้...

* สุขสันต์วันเกิด Happy Birthday...

แม้ฉันจะไม่ได้เจอ แต่อยากส่งผ่านเพลงนี้ไป
สุขสันต์วันเกิด Happy Birthday...

ขอให้เธอมีความสุข...เท่านั้น...ฉันก็สุขใจ....

สำหรับคนที่เกิดวันนี้ขอให้มีความสุขมากๆในวันเกิดและตลอดไปนะ

11:35 PM | Add a comment | Read comments (6) | Permalink | Blog it

February 10

งานราตรีสีฟ้าใส


	กลับจากงานก้อกลับมานั่งเล่าเลย..ตอนนี้ก้อเข้าวันใหม่แล้วผ่านไปแค่สามสิบสามนาทีเอง รู้สึกว่าผ่านไปเร็วมากยังสนุกอยู่กับการถ่ายรูปอยู่เลย งั้นจะย้อนไปเช้าวันที่9กุมภาพันธ์ ตื่นนอนตอน11โมงอิ้วเข้ามาเรียกให้ดูชุดที่จะใส่ไปงานก้อเลยตื่นเลยตื่นมาก้อต้องรีบอาบน้ำเพราะผึ้งบอกให้ไปดูชุดให้หน่อย ไปดูชุดกันที่ร้านพี่สาวแฟนอิ้วไปกัน5คน มีอิ้ว ยี้ จุ๋ม จ๋าและก้อข้าพเจ้าตอนไปนี่ทุลักทุเลมากเพราะนั่งสองแถวไป เลือกชุดกันอยู่เกือบชั่วโมงก้อกลับไปที่โรบินสันต่อเดินกันอยู่ประมาณสองชั่วโมงได้กลับมาถึงหอก้อเกือบ6โมงครึ่งแล้ว มาถึงก้อรีบแต่งตัวกันสุดฤทธิ์เพราะงานเขาเริ่มไปตอน6โมงครึ่ง(จิงๆกลัวไปกินไม่ทัน แต่ก้อออกไปงานกันเกือบ2ทุ่มอาหารหมดไปแล้ว4อย่างแต่ก้อยังทันที่ได้ไปกินพอ4ทุ่มก้อไปถ่ายรูปที่ซุ้มในงานถ่ายไปหลายรูปมากๆแต่ที่ดีใจสุดๆก้อตรงที่ได้ถ่ายรูปคู่กะปู้เนี่ยแหละถ่ายไปหลายรูปมากเลยขอบคุณปู้มากนะที่ให้เกียรติมาถ่ายรูปกะเรา(เป็นปลื้มที่ซู้ด) และก้อต้องขอบคุณบรรดาเพื่อนๆทั้งหลายที่คอยช่วยเหลือในการถ่ายรูปขอบคุณจิงๆจากใจเลย พอถ่ายเสร็จเพื่อนๆก้อรีบกลับกัน เพราะต้องไปต่อกันแต่ตัวเรารู้สึกว่ามันเร็วเกินไปยังอยากอยู่ต่อถ่ายรูปแต่งานก้อเลิกประมาณห้าทุ่มเที่ยงคืนก้อเลยกลับ กลับมาก้ออยู่กะก้อย ฟา ที่หอเพราะคนอื่นๆไปเที่ยวกันหมดเลย แต่ก้อดีที่ไม่ไปด้วยเพราะได้มานั่งอัฟสเปซและก้อมีเวลาอ่านรีเสิดด้วย จบ

1:17 AM | Add a comment | Permalink | Blog it

January 21

ยินดีต้อนรับ LET'S GO

คนที่เรารัก...คือคนที่ใช่สำหรับเรา
แต่บางครั้ง...เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่
คนที่เรารัก...คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี
แต่แท้จริงแล้ว...เรากลับไม่รู้จักเขาเลย
คนที่เรารัก...คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้
แต่สิ่งที่เราให้...เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป
คนที่เรารัก..คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข
แต่เวลาเราทุกข์...เรากลับมองหาเขาไม่เจอ
คนที่เรารัก...คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา
แต่ที่แย่กว่าคือ...ตลอดมาเขาไม่ได้รักเรา

แล้วคนที่รักเราหละ................
คนที่รักเรา..คือคนที่เราเพียงมองผ่าน
แต่เขา...กลับมองเราอย่างใส่ใจ
คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก
แต่เขา...กลับพยายามทำความรู้จักกับเรา
คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่เคยให้ความสัมพันธ์มากมาย
แต่เขา..กลับให้สิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา
คนที่รักเรา..คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข
แต่เวลาทุกข์...เขากลับเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม
คนที่รักเรา...คือคนที่เราไม่ค่อยนึกถึง
แต่มีสิ่งหนึ่ง..บอกให้รู้ว่า.."เขารักเรา"

6:41 PM | Add a comment | Read comments (4) | Permalink | Blog it

January 19

เรื่องราวของชีวิต

ชีวิตคือการเดินทาง

ทีต้องเรียนรู้อย่างไม่มีวันสิ้นสุด

แต่ละวันเราก้าวไปบนเส้นทาง

ที่เราเลือกทีจะเดินและเลือกที่จะเป็น

โดยที่ไม่มีใครรู้ว่า ทางข้างหน้าจะเป็นยังไง

คงไม่มีใครอยากให้มันผิดพลาด

อยากให้หนทางของเรานั้น

สวยงามไปในแบบที่เราคิด

บางวัน เราก้าวเดินอย่างรวดเร็ว

เร็วจนแทบจะวิ่งด้วยความเชื่อมั่น

บางวัน ใจดวงเดิมของเรามันก็กลับฝ่อ

เราแทบจะหยุดนิ่ง หมดแรง

ไม่เข้าใจกับหลายๆสิ่ง ที่ไม่ได้คาดคิดเอาไว้

บางวัน เราจึงขอเดินให้ช้าลงสักนิด

เพื่อจะได้มีเวลาคิดทบทวน

หรือชื่นชมกับทิวทัศน์ข้างทางบ้าง

จนบางทีก็มารู้ตัวว่า เราอาจจะไปผิดทางด้วยซ้ำ

หรือสงสัยว่า ตัวเองกำลังหลงทางอยู่หรือเปล่า

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า เราจะไม่ได้เจอกับทางออก

เพราะอย่างน้อย

เราก็ได้ลองไปในที่ที่เราไม่เคยไป

หรือเราอาจจะกำลังไป ในที่ที่ไกลกว่าเดิมก็ได้

หากชีวิตคือการเดินทางจริงๆ

เมื่อมีเริ่มต้น ก็ต้องมีจุดหมายปลายทาง

และมีทางออกให้กับทุกเส้นทางเสมอ

ให้เวลากับหนทาง แล้วมันจะพาเราไปเจอกับเรื่องใหม่

และแม้บางครั้ง หนทางจะพาเราย้อนกลับมา

เจอเรื่องเดิมๆอย่างหนีไม่พ้น

เราอาจจะต้องหัวเราะ และร้องให้ไปอีกซักกี่ครั้ง

ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะทุกขณะที่ผ่านไป

เรากำลังได้บทเรียนเพิ่มขึ้นมา

และจงทำความรู้จัก กับความรู้สึกตัวเองให้มากขึ้น

ให้ตัวเองได้ลองทำ แล้วทุกอย่างก็จะผ่านไปได้ด้วยดี....

11:18 PM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

January 17

MY FRI3NDS^o^ สำหรับเพื่อนๆที่เรารักทุกๆคน เราไม่มีวันที่จะลืมพวกเธอเลย^o^

FrienDs " เขียนไว้บนผืนทราย "

เพื่อน คือคนที่ทำให้เรามีความสุข เพราะเมื่ออยู่กับเพื่อนแล้วทำให้เรารู้สึกถึงความเศร้า ความสนุก ความบ้า ความมันส์และความอบอุ่น

เพื่อนรักที่ซู้ด ส.ว. ห้อง14

สตรีวิทยา101 ห้อง 14 ห้องเรียนนี้เป็นห้องที่ไม่มีใคร(อยากเหมือน)และไม่เหมือนใครจิงๆ มีเพื่อนๆที่น่ารักหลายๆคน มีติ๊ก~ เจน~ แป้น~ กิ๊บ~ แม้ว~ กุ้ง(วณี)~ พีช~ ออ~ เบญ~ โรส~ อ๋อม~ โบ๊ท~ บรีส~ หลิน~ นุ่น~ เบส(ย้วย)~ นุดี~ สิ~ แป้ง~ ลูกปลา~ ไข่~ โอ~ กานต์~ สุ~ กุ้ง(ปิ)~ โบ(วิ)~ น้ำ~ แพรวา~ จูน~ ต้องฮะ~ หมู~ ส้ม~ กุล~ เบส~ หนึ่ง~ ปอม~ มุก~ ตอย~ พลอย~ ปอย~ หนิง~ นุช~ มด ~ฝน~ รวมไปถึงแป้ง(นีลภา)~ติ๊บ~ แพทและก้อพี่ชม ขอบคุณทุกคนเลยนะที่รักกันถึงแม้บางครั้งอาจมีการกระทบกันบ้างยังงัยก้อให้อภัยกันไว้นะ จำไว้ว่าเราคือเพื่อนกัน หวังว่าสิ่งที่พวกเราเคยทำร่วมกันมาคงจะยังติดตราตรึงใจพวกเราห้อง14ทุกคนนะ

"We are the champions my friends"

รักพวกแกทุกคนเลยนะ ส.ว.จงเจริญ

เพื่อน มาร์เกต

KU 63 สาขาการตลาด ดีใจที่ได้รู้จักและเป็นเพื่อนกัน บางคนก้ออาจจะเคยคุยกันบ้าง บางคนก้อไม่เคยได้คุยกันเลย(โดยเฉพาะเพื่อนผู้ชาย) จิงๆก้ออยากจะทัก อยากจะคุยนะ แต่ไม่กล้าพออะ แต่ก้อดีใจที่ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งสี่ปี ถือว่าเราโชคดีมากๆเลยที่ได้เข้ามาเรียนสาขานี้ เพราะเป็นสาขาเดียวที่เรารู้สึกว่าผูกพันกันมากๆ อยากจะบอกว่ารักนะรักเพื่อนๆทุกคนเลย

จากกัน..เพื่อไปสานฝัน จากกัน..เพื่ออนาคตอันสดใส

จากกัน..ใจหายอาลัย จากกัน..สัญญาไว้ นานเพียงใด ต้องกลับมาพบกัน

เพื่อนเลิฟในกลุ่ม
และที่ขาดไปไม่ได้เลยเพื่อนที่หอ..กลุ่มเราเอง มีทั้งยี้*จุ๋ม*หญิง*จ๋า*เนย*อิ้ว*ผึ้ง ไจโกะ*ฟา* ก้อย*แต๋งรวมถึงเจ๊โฟร์(ลำยอง)ด้วย ถ้าไม่มีพวกแกเราคงจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ เพราะทุกคนช่วยอะไรเรามาหลายอย่างมากๆ บรรยายไม่หมดเลย ก้อไม่รู้จะพูดอะไรแล้วอะ มันบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ เพราะมันอยู่ที่ก้นบึ้งของหัวใจเราอะ(เน่าจิงๆเลย)555

เพื่อนที่อยากคุยด้วย

เพื่อนอีกคนหนึ่งที่จะขอพูดถึงคือ... ซึ่งเป็นเพื่อนที่เราอยากจะเข้าไปคุยด้วยแต่เราไม่กล้า(คิดว่าคงจะรู้กันนะว่าเป็นใคร) และเราก้อไม่รู้ด้วยว่าเขาอยากจะคุยกับเราบ้างหรือป่าว แต่เราก้อดีใจมากเลยนะที่ได้รู้จักกะเขา แม้จะเป็นเพียงแค่ผิวเผินเท่านั้นและก้อขอบคุณ...มากๆเลยนะที่ไม่รังเกียจที่จะเป็นเพื่อนกะเรา หวังว่า...คงจะไม่ลืมเพื่อนคนนี้นะ

จุดจุดจุด คือใครคิดเอาเองนะ

Ps... เมื่อคุณมีเพื่อนที่ดี ที่คุณไม่เคยลืมเขา
แม้ว่าคุณจะสุขหรือทุกข์ ขอให้คุณรักษาความรู้สึกดีๆ
เหล่านั้น...ให้อยู่กับคุณตลอดไป ...

ขอต่ออีกนิดนะสำหรับความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้
คำว่า "แอบรัก" ฟังดูเล็กกระจิ๊ดนึงไงม่ายรู้ แต่ถ้าถามถึงความหมายของอาการนี้ มานดูยิ่งใหญ่มากเลยนะ เพราะส่วนประกอบของการ แอบรักใครสักคนนั้นน่ะ ประกอบด้วย ความอดทน ความปรารถนาดี และความจริงใจ ฯลฯ การแอบรักมีทั้งการแอบหวังเล็กๆว่าเขาจะหันมา หรือตอบแทนความรุ้สึกของเรา และการขอแค่ได้รัก ได้เห็น ได้แอบมอง โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่ได้ยินคำนี้ทีไร คิดถึง ความ "บริสุทธฺ์" เสมอ เพราะบอกแล้วส่วนประกอบของมานเป็นสิ่งที่ล้วนแต่สำคัญ แค่การได้เห็นเขายิ้ม หรือหัวเราะ เราก้อสุขใจแล้ว นอกจากนั้นยังมีการแอบลุ้นทุกทีที่เขาหันมา ว่าจะเห็นเราไหม ใจเต้นแรงเลยใช่ไหมล่ะ กับการได้แอบมองใครคนนั้น เนี่ยที่รู้สึกว่ามานบริสุทธิ์เพราะมานเปงความรักที่มีแต่การให้ การแอบรัก ไม่จำเป็นที่ต้องครอบครอง หรือแย่งชิง อาจมีบางที่แอบหึง แอบคิดเล็กคิดน้อยทุกทีที่ใครเข้ามาใกล้ แต่ก้อได้เอาเขาเก็บไปฝันหวานมากมาย แค่นี้สำหรับบางคน แค่นี้ก็พอ หลายคนที่คิดอยากจะเข้าไปแสดงความรุ้สึก แต่ก้อกลัว กลัวความผิดหวังที่อาจเดินเข้ามา บางคนก้ออาจขอให้เขาได้รับรู้ก้อพอ ไม่รักไม่เป็นไร และบางคน...แอบรัก คนที่มีเจ้าของหัวใจ อันนี้ลำบากหน่อย เพราะมานเจ็บทุกครั้ที่เห็นภาพบาดใจ หรือแค่คิดว่าเขาไปใส่ใจคนอื่น คิดถึงคนอื่น นี้ก้อเจ็บเหลือเกิน เอาน่า...ถ้าตัดสินใจที่จะรักก้อต้อง ทำใจไปด้วยล่ะ ่มีเหมือนกันที่พยายามจะแสดงให้เห็น ให้เขาเกิดสงสัย หรือให้เขาได้มองเห็นเราอยุ่ในสายตา ไม่ก้อคิดถึงเราซักนิด ก้อเอาไปเป็นความสุขของการได้รักคนๆนั้นให้รู้ว่าเรามีตัวตนในใจเขา แค่นี้ก้อเป็นความสุข ความพอใจมากแล้ว การแอบรัก สุขกะทุกข์ ไหนมากกว่ากาน?... ถ้าตั้งความหวังไว้สูง ก้อม่ายมีคำว่าทุกข์มากหรอก อาจมีบ้างถ้าเห็นเขาเครียด แล้วเราก้อเครียดไปด้วย ก้อถ้าอยากยกเขาไว้สูง แล้วคิดที่จะเอื้อม และหวังว่าจะสมหวัง อันี้เปอร์เซ็นเสี่ยงต่อความเจ็บจะมากเป็นพิเศษ แต่ก้อโชคดี ถ้าเขากะเราใจตรงกัน แต่ก้อนั้นแหละ รักคือการให้ และการแอบรัก ก้อแค่ได้หัยความปรารถนาดี ได้เห็นเขาสุข เราก้อสุขแล้ว แต่ไหนๆก้อเกิดรักเขาซะแล้ว อย่างน้อย สักวัน....ให้เขาได้รับรู้ว่าเราได้ให้ใจเขาไป ให้เขารู้ว่าเราแอบมองเขาอยุ่นะ และก้อรักเขาจากใจจริง เท่านี้ก้อไม่เสียหายหรอก เพราะสิ่งที่เราให้เขาไป มีแต่สิ่งดีๆ อย่างน้อยต่อไป เขาอาจจะยิ้มให้เราทุกครั้ง นี้ก้อดีมากเลยช่ายม้า ก้อเราปรารถนาดี แล้วก้อจริงใจให้เขานี่นา ขอบคุณ"ฟ้า"นะ ที่ส่งคนๆนึงมาทำให้ รัก อย่างนี้ และขอบคุณเธอ ที่ทำให้ใจเต้นแรกเสมอ ทุกครั้งที่เห็น

6:08 AM | Add a comment | Read comments (6) | Permalink | Blog it

...คาดหวัง...

--•o°•❀Hξ||Õ §ðΨⒶ$ Ð |<å❀•°o•--

..บางที” การมองข้ามสิ่งที่ไม่ดีในตัวคนรักของเราไปเสียบ้าง
จะทำให้เรามีความสุข
และมีความสบายใจในชีวิต แม้กระทั่งตัวของเราเอง
ในการที่ใครสักคนจะรักเรา
..เชื่อว่าเขาก็คงจะรู้จุดบกพร่องของเราเช่นเดียวกัน
แต่สิ่งหนึ่งที่เขายังคงรักเราอยู่
นั่นก็คือ .. เขาได้มองข้ามบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ค่อยดีของเราไป
เมื่อความรักมีการอะลุ่มอล่วยกันได้
ความรักของเราก็จะก้าวไปได้ตามเส้นทางที่งดงามอย่างแน่นอน
••.. เชื่อเช่นนั้นไหม?..••